| تبليغات | X |
 |
 |
|
| هرچی دل بگه |
|
همين كه لبخند حتي محزوني بر غنچه لبي بكاري البته خيالي دلكش است ...
باد مي وزد و من هيچ خاطره اي به ياد ندارم !
نمي دانم سايه خيال است اين ، يا موهوم يك فكر پريشان كه مرا اينچنين به ديواري كه پشت ندارد مزبوحانه ميخكوب كرده است! ...
تحميل يك بيخوابي طولاني به پلكهاي جستجوگر خواب ...
دلم آرامش دريا را صدا مي زند هم اكنون ...
نمي دانم اين « خيال شبه وار سايه رنگ » چيست ؟ ...كه مدتي مديد غبار اندود نموده است دلم را ...
و يا اين سخنهاي آشفته چيست كه دوره كرده است انديشه مرا .....
ته يك بطري خالي كه بر امواج آرام دريا شناور است همان خود خود « من » است ....
من شناورم ... غوطه ورم ... خالي .... پريشان ... در تكاپو .... نگران .... بي اميد به دستي گشاده كه مرا از آب دريا برگيرد ...
گاهي خود را كودكي احساس مي كنم كه درون صندوقچه اي شناور تشنه دست گشاده اي است ...
ولي به زودي در مي يابم كه اصولا دستي در كار نيست و من يك « خويشتن » برهنه در آغوش كودكي خود هستم !
باد را دوست ندارم .... از كودكي دوست نداشتم ...
 |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه 1387/08/28ساعت 12:22 توسط مریم |
|
|
صفحه نخست پروفایل مریم پست الکترونیک آرشیو عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
|
| نوشته های پیشین |
|
شهریور 1388 اردیبهشت 1388 فروردین 1388 اسفند 1387 بهمن 1387 آذر 1387 آبان 1387 مهر 1387 شهریور 1387 مرداد 1387 تیر 1387 |
|
RSS
|